- Ben je er klaar voor? - Ik was klaar geboren.
Wat hebben we hier? Een bende afschrikwekkende neushoorns?
Krokodillen? Hondsdolle wolven? We gaan ervoor!
Let op. Dit zou wel een de moeilijkste opdracht zijn die je ooit zal krijgen.
Hier komt de donder!
Informatieklas Kung Fu.
Mag ik de Wuxi vingergreep op hem gebruiken ?
Ik zou het niet proberen.
Vergeet niet, Po, elke generatie leert de jongere op.
En zo leeft de krijgskunst van Kung Fu voort, in jou en nu in deze ...
...geweldige kinderen. - Wat?
- Veel geluk. - Wacht een even!
Meester Shifu! Kom nu!
OK, als jullie nu is allemaal wilden gaan zitten.
Hallo?
Hey, hey. Doe is rustig aan.
OK.
Maak dat die wollenpoten op de grond staan!
- De Drakenkrijger! - Ja, dank je wel.
Gaan we coole Kung Fu grepen leren?
- Ja. - Yeah!
Nu gaan we echt beginnen met iemand een pak rammel te geven!
Wacht eens even. Iemand een pak rammel geven is maar een klein onderdeel van Kung Fu.
Het is een geweldig onderdeel, maar een klein.
"Kung Fu" betekend innerlijke kracht.
Proberen zo goed mogelijk te zijn. Dat is waar het om gaat, konijntjes.
- Ik wil de Tijger stijl leren. - Gaan we dan niet vechten?
- Yeah, net zoals de 'Woedende Vijf'? - Yeah!
De Woedende Vijf? Die zijn best wel cool, vind je niet?
Maar het is niet het vechten dat hen zo geweldig maakt.
Nee. Zij hebben allemaal de geheimen van Kung Fu moeten leren
voordat ze zo goed konden worden.
- Geheimen? Welke geheimen? -Vertel ze ons!
Beter van niet.
Daarom is het een geheim. Het is een top geheim.
Alsjeblieft? Kom nu, vertel ze aan ons. Alsjeblieft?
OK, maar zeg tegen niemand dat ik het jullie verteld heb of ik ontkent het gewoon.
Ik dan zo van, "Wat? Ik heb ze niet verteld." Begrepen?
Zelf wanneer Sprinkhaan maar een kleine larve was, was hij al snel.
Bliksemsnel!
- Telkens iemand hulp nodig had... - Help!
...was hij daar.
Grijp hem!
Hij was de held van de vallei...
...maar hij had één klein probleempje.
- Ober, ik sterf hier bijna! - Hij was enorm ongeduldig.
Waarom duurt het toch zo lang?
De wereld ging te traag voor Sprinkhaan.
- Hij was te snel voor de wereld. - Geef dat aan mij!
En op een dag, zorgde dat voor problemen.
Een bende krokodillen hebben mijn dorps voorraad...
- hout. - ...wollen jassen gestolen.
En als we ze niet terugkrijgen, zullen we...
niet meer met de mode mee zijn?
...doodvriezen.
Dat dacht ik al. En waar zijn deze gewetenloze snoodaards heen gegaan?
- Ze gingen naar het... - Westen!
- Nee, het Oosten! - Wat ben je...?
- Ze gingen richting... - De heuvel!
Nee!
- Het eiland van... - De Neushoorns?
- De Krokodillenboeven! - De Krokodillenboeven? Het Oosten? Wollen jassen!
Ik wist het! Ik heb een boot nodig.
- Je moet vooral zeer... - Snel.
- Voorzichtig zijn. En neem ... - een lunchpakket?
- deze kaart. - Geen kaarten!
- Sprinkhaan, Ze... - zullen niet weten wat hen overkomt.
Maar hun valstrikken! Ze staan bekend voor het zetten van valstrikken.
Een valstrik! Waarom heeft niemand me hiervoor gewaarschuwd?
Wel, wie hebben we hier, de aller-bekende sprinkhaan.
Je was waarschijnlijk net wat te snel om te controleren op valstrikken.
Als jij me hier nu eens uitlaat, dan zal ik tonen hoe snel ik je kan laten huilen.
Als we jou daar nu is laten hangen dan zullen wij allemaal is zien hoe snel jij oud kan worden?
En hoe hard hij ook probeerde, Sprinkhaan kon niet ontsnappen.
Hoe hard ik ook probeer, ik kan niet ontsnappen.
Hij kon niets anders doen dan daar te zitten, wachtend tot er iets zou gebeuren.
Dus wachtte hij. En wachtte...
...en wachtte.
Totdat er iets formidabels gebeurde.
Voor het eerst, ging de wereld van Sprinkhaan sneller dan hem.
Gedongen te wachten, ging Sprinkhaan in een ongelofelijke,
formidabele soort van trance.
Sprinkhaan had hetgeen gevonden wat hij nooit had gehad.
Geduld.
Een briljant plan.
Hey, Sprinkhaan! Opstaan, het is etenstijd.
Hey, gasten?
- Dat is walgelijk. - Ik denk dat hij dood is.
- Por hem. Por hem met iets! - Opgepast. Voorzichtig.
Sprinkhaan moest de grootste moeite van de wereld doen,
Om niet in lachen uit te barsten.
De krokodillen trapten met hun beide voeten in zijn
"doen alsof je dood bent" techniek.
Nog niet.
Sprinkhaan had eindelijk zijn innerlijke kracht ontdekt,
- de nog nooit geziene kracht van geduld. - Yeah
- Nee, nee, nee. Wacht nu toch eens. Kom op gasten. - Ik ben Sprinkhaan!
- Kom nu. Nee. Nee. - Nog niet.
Het is de "doen alsof je dood bent" techniek.
Jullie missen het punt. Het gaat niet om het vechten.
Stop met vechten! Hey!
Zitten, nu!
OK, let op deze keer.
Er wordt gezegd dat de Slangen, afstammen van de machtige draken
wiens legendarische vlammen nog steeds terug te vinden zijn in het gif van slangen.
Grootmeester Slang was de allerbeste van zijn fabelachtige soort.
De kleinste aanvaring met zij ivoren giftanden velde wel 15 Gorillakrijgers .
En een normale krokodil.
Zelfs het kwade beefde voor hem,
voor zijn ongelofelijk, formidabele giftand techniek.
En daarom was er vreugde alom toen de dochter van de Grootmeester
geboren was om de traditie voort te zetten.
Eindelijk, een kleine krijger die mijn erfenis kan voort zetten.
En wanneer de kleine slang voor het eerst naar haar vader glimlachte, schrok de wereld zich een hoedje.
Dat klopt. Geen giftanden.
Geen gif!
Jaren vlogen voorbij.
Slangs vader was nog steeds de enige die het dorp kon beschermen
tegen al de slechteriken
En kleine Slang had nog steeds geen giftanden.
- De Grootmeester was ontroostbaar. - Kan ik u helpen?
Nee kleintje, Dit is te gevaarlijk voor jou.
Dus maakte de kleine Slang maar een dansje oom haar vader te laten lachen.
En het werkte. Of toch voor even.
Ik weet wat jullie denken.
- Wanneer komt het pak rammel? - Yeah!
Geduld, m'n kleintjes. Het begint...
...nu!
OK, niet nu direct. Maar wel snel. Snel!
Maan festival tijd.
Omdat ze zo vaak danste voor haar vader,
groeide ze uit tot de beste lint danseres van het hele dorp.
Maar zonder tanden, was ze te bang om naar het festival te gaan.
De Grootmeester was op weg naar het Won Ton kraampje toen er opeens...
...een Gorillaboef verscheen!
Krimp maar ineen, oude slang. Jouw stad zal snel beven onder mijn machtig bewind.
Niet als ik je verslaag met mijn ongelofelijke, formidabele
giftand techniek!
Bijt mij dan, oh gij die giftanden hebt!
want zijn giftanden waren onoverwinnelijk!
Maar hoe?
Mijn gifbestendig harnas verbrijzelt jouw zwakke giftanden!
Vader!
Slang? Slang!
Slang had geen idee wat ze moest doen.
Maar ze wist één ding heel zeker...
Niemand geeft mijn vader een pak slaag!
Een klein slangetje met gekleurde lintjes?
Wat ga je doen, voor me dansen?
Als dat is wat jij wilt.
Laten we dansen!
Ik hoef je niet te bijten om te vechten!
Jammer voor jou zijn je vuisten, niet zo snel als je mond.
Mijn verraderlijke danspassen verbrijzelen jouw gifwerend harnas.
De Grootmeester keek verwonderlijk naar zijn giftandloze dochter
die geleerd had te dansen om haar vader aan het lachten te maken.
En dat had ze gedaan.
Die nacht vond Slang, moed,
iets veel krachtiger dan eender welk gif.
Wat?
Waarom zo verdrietig? Slang is echt wel strak.
Yeah. Maar zij was zo cool. Wij zijn maar gewone konijntjes.
Wij zijn niet zoals Slang.
Neen, dat zijn jullie niet.
Maar dat is het juist! Kraanvogel was ook helemaal niet zo cool.
Twintig jaar geleden, studeerden de beste leerlingen vanuit heel China
aan de befaamde Lee Da Kung Fu Academie.
En de beste van de beste was May Ling.
Zij sloeg iedereen knock-out.
Kraanvogel was daar ook.
- Als de... conciërge. - Kraanvogel!
- De nieuwe studenten zullen volgende week trainen. - Echt?
Kraanvogel verlangde om een student te worden.
Dus het moet hier tiptop zijn.
Maar hij dacht dat hij te mager was.
Kraanvogel, begin met vegen!
De studenten die op de academie zaten hadden het moeilijk. Maar Kraanvogel had het moeilijker.
Kraanvogel! Jij bent geweldig.
- Ik? - Je zou moeten komen trainen.
Nee, dat is onzin. Nee. Nee, nee, nee.
Je zal het nooit weten tenzij je het probeert.
Als May Ling zo over hem dacht, zou hij het misschien toch is moeten proberen.
Dus oefende Kraanvogel elke avond na het werk, om mee te kunnen doen met de training.
De dag van de training brak aan.
Het enige wat je moest doen om toegelaten te worden was het kleine rode vlaggetje pakken.
Het was simpel.
Simpel maar onmogelijk!
Zielig. Niemand van jullie is in staat om dit te doen?
- Wacht. Er is iemand. - Hey, allemaal.
Kraanvogel?
Yeah. Met die dunne pootjes.
Mijn dunne poten. Dat is de eerste keer dat jullie er iets op zeggen.
Kraanvogel, nu je hier toch bent, kan je misschien ineens beginnen met kuisen.
Het spijt me zo.
Maak je geen zorgen. Het komt allemaal in orde
Kraanvogel! Begin eraan! Er liggen overal tanden.
Het is in orde. Echt.
Als er één woord in me opkwam, dan zou het "In orde" zijn. Het is in orde.
Kraanvogel! Stop!
Kom er nu rustig terug uit.
Maar Kraanvogel kwam er niet uit.
En op dat moment voelde Kraanvogel iets nieuws.
Zelfvertrouwen!
Hij voelde het van in zijn dunne poten tot in het puntje van zijn bek!
Zelfs zijn hoed zat vol zelfvertrouwen!
Dus jullie denken dat jullie niet cool zijn? Jullie hebben geluk dat jullie niet zo cool zijn.
Wacht, niet half zo ... oncool als Kraanvogel was.
Begrijpen jullie wat ik wil zeggen?
OK. Al dat trainen maakt me hongerig.
Laten we een kleine lunchpauze nemen.
Wacht! Maar je bent nog niet klaar met ons alle geheimen te vertellen.
Niet? Ik denk dat jullie zullen ondervinden van wel.
Eigenlijk, Po. Heb je dat niet.
Niet? één, twee, drie...
Nee, je hebt gelijk. Ik ben nog helemaal niet klaar
Volgende les.
Het begon allemaal jaren geleden in het Bau Gu weeshuis.
Kinderen.
Elke maand kregen de wezen uit Bau Gu een kans om een familie te vinden!
Het was een zalige plaats.
Of zo leek het tenminste.
Want het Bau Gu weeshuis had een verschrikkelijk geheim.
Een monster!
Een woest en sterk monster dat door niemand getemd kon worden!
En op een nacht ontsnapte het!
Zie hier!
Het monster van Bau Gu was niemand minder dan...
...Tijger.
Ik wil gewoon spelen.
Ze was niet zoals de andere pluizige konijntjes of de schattige eendjes.
Wacht!
Arme Tijger had geen idee hoe sterk ze was.
Niemand komt meer naar hier om een kind te adopteren omdat ze bang zijn van haar.
Ze is een monster. Een monster.
Het weeshuis had hulp nodig.
Tijger?
Ik ben Shifu. Ik ben...
bang?
- Nee. - Wel, dat zou je beter zijn.
Ik ben Tijger. Tijger het monster!
- Een monster dat niemand wilt. - Jij bent geen monster.
Je bent gewoon een klein meisje.
Wil je spelen?
Je moet je krachten leren kennen en ze onder controle houden.
En vanaf dan begon de training.
Dit spel vereist discipline, precisie
een vaste hand en een sterk hart.
Concentreer je. Opnieuw.
Tijger deed haar uiterste best, maar ze kon haar temperament niet onder controle houden.
Opnieuw.
En zo veranderden de weken in maanden.
Opnieuw.
Tot het op een dag...
...lukte !
Haar training was gedaan.
Het Bau Gu weeshuis werd terug de zaligste plaats van heel China.
Maar voor Tijger, bleef er één test over.
Zou ze een familie vinden?
Een grote mislukking.
Kom op, schat. Volgende keer misschien.
De volwassenen waren nog steeds bang van haar.
Allemaal buiten één.
- Shifu! - Kom. Laten we naar huis gaan.
- Denk je dat dat grappig is, ja? - Yeah
Het is makkelijker om iemand anders uit te lachen, dan dat ze jou uitlachen, hé?
Laat me je het verhaal vertellen van Aap.
Vijf woorden.
S-T-O-U-T, stout.
Ik geloof dat dat maar één woord is, met vijf letters.
Maar niet het "leuke" stout, nee.
Aap was stout,
als in, welja, niet heel braaf.
Hey, hierzo.
Eikel!
De dorpelingen hadden er schoon genoeg van en maakten een plan.
Maak dat je wegkomt.
OK, het was misschien niet onmiddellijk het beste plan.
Dus in plaats van Aap te vragen of hij wilde weggaan,
besliste ze hem weg te pesten.
Maar wie de dorpelingen ook stuurden...
...geen enkele was tegen Aap opgewassen.
Aap kon iedereen, letterlijk, in hun ondergoed zetten.
Nu ja, bijna iedereen.
Aap, je moet weggaan.
Geen probleem, als je me verslaagt, zal ik weggaan.
Maar als je me niet verslaat, dan ben jij degene die moet vertrekken.
Zonder broek weliswaar.
Maar Oogway droeg helemaal geen broek.
We zullen zien.
Wat ga je nu doen?
Je hebt me gered. Waarom?
Aap, je hebt me laten zien dat je grote kwaliteiten bezit,
maar ook dat je veel pijn hebt.
Jij wint. Ik zal vertrekken.
Blijf. Maar gebruik je vaardigheiden voor het goede deze keer.
Vind datgene dat je zolang is ontnomen.
Mijn broek?
Medeleven.
Bedankt, meester.
En zo leerde Aap dat je de mensen moest behandelen,
hoe je zelf zou willen worden behandeld
En nu was hij inderdaad goed,
heel erg goed zelfs.
Maar ook stout, zoals in geweldig goed-stout!
- Yeah! - Zonder je broek!
Hey! Hey! Hey! Hey, rustig! Rustig!
- Shifu! - Niet zo gemakkelijk?
Nee, het is...
Zoals je ziet, is het onderwijzen van Kung Fu een kunst
dat je pas na jaren oefenen onder de knie krijgt.
Wees niet te teleurgesteld als je faalde.
Vertel me nu is, wat weet je over Kung Fu?
Het gaat om het vechten!
Maar het gaat ook over geduld hebben.
- En moed. - En discipline.
En medeleven.
Het helpt je zelfvertrouwen te winnen.
Jij... Ga maar door, Meester Po. Ik ga nog wat mediteren.
Mooi zo, goed gedaan. Niet slecht voor jullie eerste trainingsdag.
Wacht, Po, hoe zit het met jou?
- Met mij? - Ja!
Vertel ons over jouw eerste dag.
Vertel! Komaan, vertel het ons!
Ik was gewoonweg geweldig!
Cool.